محدود ندانستن فراگیرى علم‏

یکى دیگر از ویژگیهاى تعلیم و تربیت اسلامى این است که تحصیل علم را به زمان، مکان، افراد و طبقه خاصّى محدود نمى‏داند؛

1- از جهت زمان: در بینش اسلامى به دانش اندوزى از گهواره تا گور سفارش شده‏ است. رسول خدا صلى الله علیه و آله مى‏فرماید:

 «طَلَبُ الْعِلْمِ فَریضَةٌ فى کُلِّ حالٍ»[1]

دانش اندوزى در هر حالى واجب است.

درباره ابوریحان بیرونى نقل کرده‏اند که هنگام مرگ، عالمى به دیدارش رفت.

ابوریحان از موقعیت استفاده کرد و مسأله‏اى پرسید. آن عالم گفت: حالا چه وقت پرسیدن است؟ ابوریحان گفت: مى‏دانم که در حال احتضارم، ولى بدانم و بمیرم بهتر است یا ندانسته از دنیا بروم؟! [2]

2- از جهت مکان: از نظر اسلام فراگیرى علم به مکان خاصّى نیز بستگى ندارد. انسان موظّف است براى تحصیل علم به هر جا که لازم باشد، سفر کند و هر مشقّتى را تحمل نماید، تا نیاز خود و جامعه را از جهت علمى برطرف سازد.[3]

3- از جهت اشخاص: در بینش اسلامى دانش اندوزى به طبقه خاصى از مردم اختصاص ندارد، بلکه تحصیل آن بر هر مرد و زن مسلمانى واجب است.[4] شکوفایى و جهش علم و دانش پس از آمدن اسلام، نتیجه چنین بینشى است.


[1]  بحارالانوار، ج 1، ص 172.

[2] تعلیم و تربیت در اسلام، شهید مطهرى( ره)، ص 326.

[3] همان، ص 180.

[4] همان، ص 177.

/ 0 نظر / 7 بازدید